Prachtige Molentocht in Velez Blanco

Wat een prachtige dag voor een geweldige wandeling!

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Prachtige wandeling bij de bloeiende botanische tuin!

Prachtige dag om een geweldig mooie doch zeer inspannende wandeling te maken in de botanische tuin in Maria!

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Gierenwandeling

Vandaag begon de wandeling geheel in de wolken en eindige in de volle zon! Wat een mooie ervaring! Tijdens de wandeling zagen we wat eenzame gieren voorbij komen maar bij aankomst bij de auto’s zagen we een grote groep van een stuk of 25!

Altijd weer een mooie ervaring!

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Vale Gieren in los Velez

O,o !!! Wat vond ik ze lelijk toen ik ze voor de eerste keer zag. Dat is als je ze op de grond ziet. Als je ze ziet vliegen zien ze er erg indrukwekkend uit.

Op de Muela, de kiesvormige berg die vanuit onze camping te zien is huist een kolonie Vale gieren.

Soms denken mensen dat dit Lammergieren zijn, maar die komen hier niet voor.

De Lammergier komt alleen voor in de Pyreneeën en er zijn enkele exemplaren uitgezet in de Parque Natural Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas, dat is niet zover bij ons vandaan maar de kans dat je er één ziet is klein.

Wat me erg aanspreekt van gieren is dat het niet van die vroege vogels zijn, m.a.w. je hoeft niet voor dag en dauw op te staan om ze te zien. Nee, je kunt eerst koffie drinken en een krantje lezen en dan nog kom je niet te laat. Nadeel is dat de zon dan al behoorlijk fel is en ze in die felle lucht moeilijk te fotograferen zijn.

Pas rond een uur of 10 (afhankelijk van het seizoen), als de zon goed doorkomt en er enige thermiek in de lucht ontstaat, kiezen ze het luchtruim. Voor die tijd zitten ze op de rotsen, zich in de eerste zonnestralen, te verwarmen. Zo nu en dan slaan ze hun machtige vleugels uit om te kijken of er al warme luchtstromingen zijn waarmee ze, zonder al te veel energie te verbruiken, kunnen opstijgen. Met de enorme vleugels legt de gier grote afstanden af, en hoewel de vogels meestal zweven en ze langzaam lijken te vliegen kunnen ze een snelheid bereiken van meer dan 70 kilometer per uur, en honderden kilometers per dag afleggen.

Een volwassen gier is circa 1 meter lang, gemeten van kop tot staart. De vleugelspanwijdte is circa 2,30 tot 2,80 meter, het is hiermee een van de grootste vogels ter wereld. Het gewicht van een volwassen exemplaar bedraagt ongeveer 7 tot meer dan 11 kilo.

De Vale Gier is zandkleurig tot donkerbruin van kleur, de kop en de hals zijn vaalwit, evenals de kraag tussen hals en lichaam. De slagpennen en de staartveren zijn donkerder tot zwart. Jonge exemplaren hebben een bruine kraag en zijn donkerder van kleur. De vleugels zijn lang en breed, de vleugelpennen doen in vlucht enigszins denken aan vingers. De poten zijn relatief kort.

De vale gier komt voor in Zuidoost-Azië, delen van noordelijk Afrika, het Arabisch Schiereiland en zuidelijk Europa. In Europa komt de soort vrij algemeen voor in Spanje, onder andere in de Pyreneeën, Monfragüe en Cabañeros en dus in Los Velez.  In Portugal en Frankrijk  zijn eveneens enkele populaties, maar beduidend kleiner dan die van Spanje. Zijn habitat bestaat uit bergachtige gebieden in kale, dorre streken zonder veel bomen, de gier rust en broedt langs steile rotsen.

De Vale gier behoort tot de roofvogels maar is een aaseter die al vliegend zoekt naar karkassen van dieren als schapen. Deze worden opgespoord met het uitstekende gezichtsvermogen. Met name de zachtere delen worden gegeten, zoals de spieren en de ingewanden. Met zijn dunbevederde lange nek kan de gier zijn kop relatief ver in een kadaver steken zonder dat veren beschadigen of vuil worden. Vale gieren foerageren in groepen, waarbij de dieren elkaar goed in de gaten houden. Als één gier voedsel vindt, vliegt de rest mee naar beneden. Op zijn zoektocht naar voedsel vliegt de Vale Gier gemiddeld 8 uur per dag.

Tijdens de maaltijd worden door de dominantste gier luid sissende geluiden gemaakt, de andere gieren reageren hierop met grommende geluiden. De gier kan zelf overigens geen kadavers openscheuren, en moet bij een ‘vers’ kadaver wachten op andere dieren, zoals de Monniksgier, die het karkas aanvreten. Zoals wel meer aaseters valt de Vale gier zo af en toe ook levende schapen aan, dit betreft meestal sterk verzwakte of heel jonge exemplaren. Ook de placenta’s van pasgeboren dieren en door jagers afgeschoten wild worden door de gieren als ze de kans krijgen direct belaagd.

Doordat in zuidelijk Europa sinds januari 2007 veehouders ingevolge EU-richtlijnen geen karkassen meer mogen laten liggen op hun landerijen (in verband met de gekke-koeienziekte) heeft de gier meer moeite om voedsel te vinden zodat vaker levende dieren worden aangevallen, echter nooit gezonde exemplaren. Een ander gevolg hiervan is dat de vogel verder trekt op zoek naar voedsel, waardoor de soort ook in noordelijker streken is gesignaleerd, dit is de reden dat de vogel tot in Nederland en België voorkomt als dwaalgast. Dit zou ook de reden kunnen zijn dat er in de zomer veel minder gieren te spotten zijn.

Juan Moto  voert daarom in Los Velez ” zijn kolonie” met goedgekeurd dood vee. Tristan en Germaine van Riggelen zijn hier diverse keren bijgeweest en hebben hier prachtige foto’s van gemaakt! Deze staan hieronder!

De Vale gier legt in de regel maar één ei per jaar, het ei wordt door beide ouders uitgebroed en het jong blijft tot een half jaar in het nest. Een broedpaar is monogaam en blijft het hele leven bij elkaar.

De Vale gier gebruikt voor het maken van zijn nest o.a. pijnboom-takken.
De Vale gier is een sociale soort; de vogel broedt in kolonies en zoekt voedsel in groepen. De nesten liggen minstens twee meter van elkaar en worden door de ouders fel verdedigd. Het duurt 7 of 8 jaar voordat de jongen volwassen zijn en zelf paren.

In gevangenschap kan de Vale gier een leeftijd bereiken tot 40 jaar.

In de bar vind u een wandeling waarop de kans groot is dat u de gieren kunt aanschouwen!

 

 

 

Prachtige wandeling naar het kasteel van Velez Rubio

Koos heeft een prachtige raportage gemaakt van deze prachtige wandeling!

Hartelijk dank Koos!

 

De rotstekeningen in Velez Blanco en het kasteel.

Afgelopen zaterdag bezochten we het kasteel van Velez Blanco en de rotstekeningen in de Cueva de los Letreros.

Hier werd de eerste tekening van de INDALO gevonden.

Hieronder wat foto´s!

 

 

Twee blogs hieronder vind je de geschiedenis van en uitleg over de Indalo!

De Indalo bekijken?

Bezoekuren Cuevo Letreros en kasteel (Velez Blanco) komend lang weekend! Wel even bellen om te reserveren!

 

47049881_576611829437036_3419907085700169728_n

Mooi wandeling naar de molens in Velez Rubio.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Prachtige dag met veel enthousiaste wandelaars afgesloten op de markt met een drankje!

 

 

Mooie wandeling bij de botanische tuin in Maria.

Een impressie van vandaag:

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De Indalo

De Indalo zie je overal in deze streek als het gelukssymbool.

Het ware verhaal van de Indalo, ookwel Indalico of zelfs de Mojacar

Er gaan ontzettend veel verhalen over de beroemde “indalo” man, Indalico zoals de Spanjaarden hem liefkozend noemen en door de bewoners van Mojacar zelfs wel de Mojacar man genoemd.

indalo

 

 

De prehistorische rotstekening van de Indalo man werd als eerste ontdekt door de locale archealoog Antonio Gongorra Martinez in 1868, toen hij zijn boek “Antigüedades arqueológicas de Andalucia” aan het schrijven was wat gebaseerd was op zijn bevindingen in een grote grot in het noorden van Almeria (jaja onze grot in Velez Blanco) die volstond met zeer oude tekeningen.
Het belang en de echtheid van deze schilderingen werd door latere studies bevestigd rond de eeuwwisseling. In 1924 werd deze grot een nationaal monument en op 5 december 1998 verklaarde ook de UNESCO de grot tot een World Heritage plek. Op het moment kan de grot alleen bezocht worden met een gids! (godzijdank, want toen wij kwamen kreeg je zelf de sleutel nog mee en zaten vele mensen met hun spijkerbroeken op de tekeningen, waardoor er reeds vele beschadigd zijn).
De grot, beter bekend als de Cueva de los Letreros (Grot met tekeningen)bevindt zich halverwege de helling op de berg de Sierra de Maimon Grande, in Velez Rubio, in het noorden van de provincie Almeria. Terwijl veel grotten om deze plek heen tekenen van bewoning in het bronzen en stenen tijdperk vertonen, lijkt het of deze grot niet gebruikt is voor bewoning, maar voor ceremonies gebruikt werd voor een religie die veel dierfiguren betrok in zijn ceremonies. De grotten om en nabij de Cueva de los Letreros werden te zien aan de overblijfselen bewoond rond de periode 5500 – 6000. Talloze andere grotten in de omgeving bevatten tekeningen, maar duidelijk van mindere kwaliteit. Alle schilderingen zijn rood van kleur.

rotstekening

De rotstekeningen worden vaak als geheimzinnig en mysterieus omschreven. De figuren en symbolen worden steeds herhaald en de menselijke figuren kennen een duidelijk expressie. Duidelijk is dat de onderliggende symboliek van de schilderijen te maken heeft met de religieuze functie van de plek. Boogschieters en tovenaars en heksen zijn de figuren die bij alle tekeningen terugkomen en ook zijn er diertekeningen van berggeiten en herten.

brujo

 

De meest prominente tekening in de grot is echter de tekening van een man met een jachtboog boven zijn hoofd, waarschijnlijk een manier van een offergift, aangezien voor een regenboog (het begin van de huidige Indalo man). De lokale bevolking nam de gewoonte aan om dit symbool op de buitenmuren van de huizen te schilderen in de hoop zich zo te behoeden voor het kwaad, stormen en noodweer.
Na de desastreuze aardbevingen in de 17e eeuw die waarbij zowel Vera als Mojacar totaal van de kaart geveegd werd, maar waar Velez Blanco zeer goed vanaf kwam werd het gelukssymbool van Velez Blanco ook in Mojacar gebruikt.
In 1946 begon schilder en intellectueel Jesus de Perceval, volger van de nogal anarchistische filosoof Eugenio d’Ors de Indalo als symbool van zijn nieuwe stroming in denken en schilderen te gebruiken. Hij beweerde op deze manier het oude te verenigen met een kosmopolitische wereldvisie om zo een voortgang van herontdekking van klassiek classicisme te bewerkstelligen die op deze manier zou moeten doorgaan tot de oneindigheid. De visie was zeker zo vaag als hij nu klinkt!

mojacar man 3

 

 

Het Indalo teken werd voor de volgers van deze man een symbool van eenheid en na verloop van tijd werd hun werk gezamenlijk “de Indalo beweging” genoemd. Deze “Indaloianen” zagen in hun symbool een prehistorische held die door het vangen van de regenboog symbool stond voor een pact tussen de mensheid en de goddelijke wereld die ervoor zou zorgen dat er nooit meer een enorme destructie van de mensheid zou komen zoals de grote Vloed. Hierdoor werd het Indalo symbool op den duur verbonden met de streek en met Mojacar in het bijzonder.

Men denkt dat het woord zelf, de Indalo”, voortkomt uit de taal gesproken door een Iberische stam die gedurende de klassieke tijd (600 nc) op het Iberisch schiereiland woonde en waarin het woord indal eccius boodschapper van God betekende.
Een andere theorie betoogt dat de naam komt van de beschermheilige van Almeria, San Indalecio genaamd.

De laatste jaren zijn toeristenbureaus er zeer in geslaagd de Indalo te promoten als teken van Mojacar, de Levante regio en later zelfs nog Almeria in het algemeen.
Ondanks wat er later van gemaakt is, gelooft de wetenschappelijke wereld nog steeds dat de originele rotstekening een jager afbeeld die een jachtboog en pijlen hanteert om vogels uit de lucht te schieten.

 

 

 

Dappere dodo´s in de hitte!

Dat de zomer tot dusver een vrij pittige is is vast veel mensen wel ter ore gekomen…. Aan het zwembad of aan het strand natuurlijk alleen maar lekker, maar er zijn ook nog dappere dodo´s die met peet mee op stap durven!

 

Wat impressie´s!

Petra en Erik en Erik dapper mee op de fiets naar Velez Rubio!  Rob en Naomi en Petra en Erik met Peet mee de berg op bij El Saliente!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Laura en Erik en Sanne en Lucky Luke door de kloof:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En dan waren er vandaag nog meer dappere dodo´s die naar de top van het kasteel in Velez Rubio gingen! En die biertjes smaakten ongelofelijk goed!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Vorige Oudere items