De Indalo

De Indalo zie je overal in deze streek als het gelukssymbool.

Het ware verhaal van de Indalo, ookwel Indalico of zelfs de Mojacar

Er gaan ontzettend veel verhalen over de beroemde “indalo” man, Indalico zoals de Spanjaarden hem liefkozend noemen en door de bewoners van Mojacar zelfs wel de Mojacar man genoemd.

indalo

 

 

De prehistorische rotstekening van de Indalo man werd als eerste ontdekt door de locale archealoog Antonio Gongorra Martinez in 1868, toen hij zijn boek “Antigüedades arqueológicas de Andalucia” aan het schrijven was wat gebaseerd was op zijn bevindingen in een grote grot in het noorden van Almeria (jaja onze grot in Velez Blanco) die volstond met zeer oude tekeningen.
Het belang en de echtheid van deze schilderingen werd door latere studies bevestigd rond de eeuwwisseling. In 1924 werd deze grot een nationaal monument en op 5 december 1998 verklaarde ook de UNESCO de grot tot een World Heritage plek. Op het moment kan de grot alleen bezocht worden met een gids! (godzijdank, want toen wij kwamen kreeg je zelf de sleutel nog mee en zaten vele mensen met hun spijkerbroeken op de tekeningen, waardoor er reeds vele beschadigd zijn).
De grot, beter bekend als de Cueva de los Letreros (Grot met tekeningen)bevindt zich halverwege de helling op de berg de Sierra de Maimon Grande, in Velez Rubio, in het noorden van de provincie Almeria. Terwijl veel grotten om deze plek heen tekenen van bewoning in het bronzen en stenen tijdperk vertonen, lijkt het of deze grot niet gebruikt is voor bewoning, maar voor ceremonies gebruikt werd voor een religie die veel dierfiguren betrok in zijn ceremonies. De grotten om en nabij de Cueva de los Letreros werden te zien aan de overblijfselen bewoond rond de periode 5500 – 6000. Talloze andere grotten in de omgeving bevatten tekeningen, maar duidelijk van mindere kwaliteit. Alle schilderingen zijn rood van kleur.

rotstekening

De rotstekeningen worden vaak als geheimzinnig en mysterieus omschreven. De figuren en symbolen worden steeds herhaald en de menselijke figuren kennen een duidelijk expressie. Duidelijk is dat de onderliggende symboliek van de schilderijen te maken heeft met de religieuze functie van de plek. Boogschieters en tovenaars en heksen zijn de figuren die bij alle tekeningen terugkomen en ook zijn er diertekeningen van berggeiten en herten.

brujo

 

De meest prominente tekening in de grot is echter de tekening van een man met een jachtboog boven zijn hoofd, waarschijnlijk een manier van een offergift, aangezien voor een regenboog (het begin van de huidige Indalo man). De lokale bevolking nam de gewoonte aan om dit symbool op de buitenmuren van de huizen te schilderen in de hoop zich zo te behoeden voor het kwaad, stormen en noodweer.
Na de desastreuze aardbevingen in de 17e eeuw die waarbij zowel Vera als Mojacar totaal van de kaart geveegd werd, maar waar Velez Blanco zeer goed vanaf kwam werd het gelukssymbool van Velez Blanco ook in Mojacar gebruikt.
In 1946 begon schilder en intellectueel Jesus de Perceval, volger van de nogal anarchistische filosoof Eugenio d’Ors de Indalo als symbool van zijn nieuwe stroming in denken en schilderen te gebruiken. Hij beweerde op deze manier het oude te verenigen met een kosmopolitische wereldvisie om zo een voortgang van herontdekking van klassiek classicisme te bewerkstelligen die op deze manier zou moeten doorgaan tot de oneindigheid. De visie was zeker zo vaag als hij nu klinkt!

mojacar man 3

 

 

Het Indalo teken werd voor de volgers van deze man een symbool van eenheid en na verloop van tijd werd hun werk gezamenlijk “de Indalo beweging” genoemd. Deze “Indaloianen” zagen in hun symbool een prehistorische held die door het vangen van de regenboog symbool stond voor een pact tussen de mensheid en de goddelijke wereld die ervoor zou zorgen dat er nooit meer een enorme destructie van de mensheid zou komen zoals de grote Vloed. Hierdoor werd het Indalo symbool op den duur verbonden met de streek en met Mojacar in het bijzonder.

Men denkt dat het woord zelf, de Indalo”, voortkomt uit de taal gesproken door een Iberische stam die gedurende de klassieke tijd (600 nc) op het Iberisch schiereiland woonde en waarin het woord indal eccius boodschapper van God betekende.
Een andere theorie betoogt dat de naam komt van de beschermheilige van Almeria, San Indalecio genaamd.

De laatste jaren zijn toeristenbureaus er zeer in geslaagd de Indalo te promoten als teken van Mojacar, de Levante regio en later zelfs nog Almeria in het algemeen.
Ondanks wat er later van gemaakt is, gelooft de wetenschappelijke wereld nog steeds dat de originele rotstekening een jager afbeeld die een jachtboog en pijlen hanteert om vogels uit de lucht te schieten.

 

 

 

Semana Santa 2018

We hebben witte donderdag en goede vrijdag weer beleefd in Lorca. Spektakel en intrinsieke beleving gemengd. Van adrenaline als de 7 span van de paso blanco langskomt tot ontroering als de volledige bando triest de lijdensweg begeleid. Kortom indrukwekkend!

Morgen gaan we naar de Encuentro in Puerto Lumbreras!  Daarvan zullen we zeker wat foto´s plaatsen!

 

 

 

 

 

Lente feesten in Murcia 2018

De lente feesten in Murcia vallen dit jaar in de week van 31 maart tot 7 april.

 

27540835_1299083796901999_5363689457675867382_n

 

Lente Festival van Murcia

Het Lente Festival word in Murcia gehouden in de week na Pasen. Het is naast de Semana Santa een van de belangrijkste feesten in Murcia stad.  Eigenlijk is het Lente Festival een speelse voortzetting van het religieuze feest dat eraan voorafgaat, Pasen.

Deze festiviteiten begonnen reeds in 1899 en bestonden in eerste instantie alleen uit de strijd tussen de lokale broederschappen en hun bloemencorso´s  en de begrafenis van de Sardine. De begravenis van de sardine is echter een nog ouder ritueel. Zowel de  Bando de la Huerta en Begrafenis van de Sardine hebben zich eeuwen geleden al ontpopt als een verlenging van het carnaval.

Bando de la Huerta, Murcia in het voorjaar

Op Bando de la Huerta dag wordt de lente gevierd in de straten van de stad Murcia met een parade van bloemenpraalwagens.

Gastronomie

Tijdens het Lente Festival worden in op diverse plekken de traditionele gerechten van Murcia uitgedeeld.  Deze hutten zijn gebouwd en onderhouden door verschillende moestuin clubs van de regio Murcia

Diezelfde woensdag na de bloemenparade worden er op de  Plaza Cardenal Belluga gehaktbroodjes uitgedeeld door de belangrijkste banketbakkers van Murcia.

Afbeeldingsresultaat voor bando de la huerta murcianico styleAfbeeldingsresultaat voor bando de la huerta murcianico styleAfbeeldingsresultaat voor bando de la huerta murcianico style

Deze feesten worden door zo´n 10.000 bezoekers bezocht.

De Begrafenis van de Sardine in Murcia

De Begrafenis van de Sardine is een feestdag in de regio Murcia en hij wordt gevierd tijdens de Lente Feesten. De belangrijkste gebeurtenis is een grote optocht met praalwagens die eindigt met de verbranding van de sardine. Het feest gaat door op de zaterdag die volgt op de Heilige Week (Semana Santa).

Het begin van het feest gaat terug tot in 1851 toen een groep studenten uit Murcia terug keerden uit Madrid en er dit gebruik van meebrachten.

Gedurende het ganse jaar werken de groeperingen die men hier sardineras noemt aan de voorbereidingen van het feest. De verenigingen kiezen elk jaar een Gran Pez (Grote Vis) en sinds 1988 ook een Doña Sardina (Dame Sardine). Beiden leiden symbolisch de feestelijkheden.

De verenigingen in Murcia dragen namen zoals: Apolo, Aquiles, Baco, Centauro, Centro Brujo, Ceres, Diana Cazadora, Eros, Hércules, Júpiter, Marte, Mercurio, Momo, Morfeo, Neptuno, Odín, Palas Atenea, Plutón, Polifemo, Saturno, Selene, Ulises en Vulcano.

Tijdens de week voorafgaand aan de grote optocht op zaterdag zijn er tal van kleine optochten en zijn er een aantal voorbereidingen waaronder het testament en de dodenwake voor de sardine. De optocht van zaterdag is een mengeling van carnaval en mythologie en het belangrijkste onderdeel is het speelgoed dat wordt uitgedeeld vanop de praalwagens.

Eenmaal de optocht geëindigd is zal men een figuur verbranden die een grote sardine voorstelt. De verbranding van de sardine gaat door aan de Puente Viejo (Oude Brug) en het feest gaat verder met een groot vuurwerk dat ook het einde van het Lente Festival aankondigt.

De begrafenis herinnert aan oude heidense mythen en het vuurwerk heeft daarbij een reinigende functie.  Men neemt aan dat het ook een symbool voor de overwinning van don Carnal op doña Cuaresma.

De in latere jaren uitgekozen locaties zijn Totana, Abanilla, Las Torres de Cotillas, enz… maar in Murcia gaan charangas (kleine muziekgroepen), vaandels, vlaggen en hachoneros (verklede mannen) mee in de optocht langs de Avda. Gutiérrez Mellado, Alfonso X el Sabio, Ángel Guirao, Gran Vía Escultor Salzillo en de Glorieta de España.

Afbeeldingsresultaat voor bando de la huerta murcianico styleAfbeeldingsresultaat voor bando de la huerta murcianico style

Hieronder een filmpje van de begrafenis van de sardine.

En deze feesten vinden dus echt al heel lang plaats. Hier een filmpje uit 1932:

 

Voor de Engelse uitleg kunt u klikken op  de volgende link:

 

https://www.murciaturistica.es/en/spring_festival/

Caravaca de la Cruz, caballos del vino 2017

Eén van mijn favoriete feesten van het jaar.

Paarden, een stad vol feestende, zeer gastvrije mensen en altijd warm en zonnig!

Dit jaar, een jubel jaar, was de stad nog voller en daardoor de races nog gevaarlijker, er kwamen maar iets meer dan 30 paarden volgens de regels over de finish.

Caravaca de la Cruz, stad van het Kruis, de Middeleeuwse feesten in de winter en de prachtige wijnfeesten in de eerste week van mei.

Het Spaanse katholieke geloof is dol op wonderen en op heiligen en voorwerpen die vereerd kunnen worden.

Eén van de belangrijkste voorwerpen in dat opzicht bevindt zich in Caravaca de la Cruz: volgens de overlevering een deel van het houten kruis waaraan Jezus werd gekruisigd. Het voorwerp wordt al sinds de dertiende eeuw vereerd maar de verering en de festiviteiten kregen een impuls toen Paus Johannes Paulus II Caravaca in 1998 als heilige stad erkende en de stad het recht gaf elke zeven jaar een ‘heilig jaar’ te vieren.

Het zal u in Murcia waarschijnlijk niet ontgaan zijn dat 2017 zo’n ‘heilig jaar’ is. Een mooie aanleiding dus om Caravaca de la Cruz met een bezoekje te vereren. Nog mooier is het om dat te doen in de week dat de jaarlijkse feesten van de ‘Santísima y Vera Cruz’ worden gehouden, feesten die enkele heel spectaculaire en unieke onderdelen kennen.

Behalve de bekende optochten van Moren en christenen, die altijd leuk zijn, zijn het vooral de ‘Caballos del Vino’ die ervoor zorgen dat de feesten van Caravaca de la Cruz de titel ‘van internationaal toeristisch belang’ hebben.

Het is een evenement met prachtig versierde paarden die door de stad lopen tot ze aangekomen zijn aan de voet van de heuvel waarop het heiligdom van de Vera Cruz prijkt. Op het laatste steile stuk moet elk paard, begeleid door vier mannen, zo snel mogelijk naar boven rennen.

Dit onderdeel van de feesten komt voort uit de traditie om de nieuwe wijnoogst te laten zegenen door het kruis, dat in het heiligdom boven op de berg bewaard werd. Paarden droegen de vaten wijn omhoog. Later werden de vaten vervangen door geborduurde versierselen. Ook bestaat er een legende die vertelt dat in de tijd dat het kasteel bezet werd door de Moren, een aantal ridders in grote vaart de heuvel opreed met vaten wijn om de verdedigers iets te drinken te brengen toen de waterbronnen droog waren komen te staan.

Een andere legende zegt aan het eind van de 13 e eeuw de stad omringd werd door het Arabisch Koninkrijk van Grnada. De rest van de Spanje was toen allang bevrijd van de Moren. De orde van de Tempeliers beschermde de stad , maar de Moren wisten toch binnen te dringen en de stad werd veroverd. Een deel van de bevolking had zich verstop in de hooggelegen burcht. De Moren hebben toen het drinkwater van de burcht vergiftigd en veel mensen werden ziek. Volgens de legende was er een groep die zich buiten hun schuilplaats begaven en deze hebben in een andere plaats hun lederen drinkzakken met wijn gevuld. De meegenomen wijn werd gezegend en uitgedeeld. Alleen een wonder zou de zieken nog kunnen redden, en raad eens wat er gebeurde? De meeste zieken herstelden en waren zo weer op de been!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hoe het ook zei, elk jaar op 2 mei trekken de twee paardenraces, waarbij het de ene keer om de snelheid gaat en de andere keer om de mooiste uitdossing van het paard, duizenden bezoekers. Een dag later krijgen de feesten een meer religieuze toon als, de dag van het heilig kruis wordt gevierd. Net als in bijvoorbeeld de Barrio de Santa Cruz in Alicante en een groot aantal andere plaatsen, wordt die dag herdacht dat Helena, de moeder van de Romeinse keizer Constantijn, in Jeruzalem het houten kruis vond waaraan Jezus drie eeuwen eerder was gekruisigd.

Het is logisch dat op een plek, waarvan men ervan uitgaat dat men een fragment van dat kruis bezit, dit feest grootser dan waar ook in Spanje wordt gevierd. De feestelijkheden vinden die derde mei plaats rondom het Santuario de la Santísima y Vera Cruz, een wonderlijk complex dat deels kasteel, deels kerk en deels museum is. Het kasteel stamt uit de tiende en elfde eeuw maar is meermalen verbouwd. Het werd onder andere bewoond door de tempeliersorde. In de zeventiende eeuw werd midden in het kasteelcomplex het huidige heiligdom gebouwd. De barokke façade van marmer is echter in de achttiende eeuw toegevoegd. Opvallend in het rommelig aandoende complex is verder de hoge toren. Vroeger ging men elke dag met het heilig kruis naar deze toren om de landbouwvelden rondom de stad te zegenen. Nu wordt dat nog twee maal per jaar gedaan.

Naar het heiligdom reizen elke dag vele pelgrims om met eigen ogen het reliek te zien. Tijdens het jubel jaar 2017 komen er zelfs zoveel dat er elke zaterdag en zondag om 12.00 uur een mis op het plein voor het heiligdom wordt gehouden, waarbij het reliek naar buiten wordt gebracht.

Tijdens de feesten zal het moeilijk zijn verder nog iets van de stad te zien omdat het veel te druk is en omdat alles in het teken staat van paarden, kruisen en Moren en christenen. Maar Caravaca de la Cruz is ook in een andere week van het jaar een leuk doel voor een bezoek. Als u de hiernaast beschreven route volgt, komt u aan de noordkant van het centrum uit. Iets verder lopen langs de rivierbedding en u ziet de deur van het Toeristisch informatiecentrum, dat gelegen is in een voornaam pand en waar men u van mooie folders en een plattegrond kan voorzien.

Uit de deur van het kantoor komend, slaat u rechtsaf de calle de las Monjes in en komt even later uit op de Plaza Nueva. Hieraan is de kerk van El Salvador gelegen. Pelgrims bezoeken eerst deze kerk, een mooi voorbeeld van renaissance-architectuur, voor ze de klim naar boven maken. U loopt na een eventueel bezoek aan de kerk (ingang rechts om de hoek) verder rechtdoor en komt uit op de sfeervolle Plaza del Arco. Met haar bomen, terrasjes en de boog aan het eind is dit een prachtig plekje. Ook staat er een mooi beeld van een Moor en een christen. De boog is overigens van het stadhuis.

U loopt nu weer terug naar de Iglesia el Salvador en slaat dan rechtsaf. Er zijn diverse routes omhoog naar het heiligdom. Er staan ook wegwijzers. Het is leuk wat door de smalle straatjes te lopen en uiteindelijk aan de voet van de kasteelmuren uit te komen. Het laatste steile stuk tussen het beeld van het paard en de vier mannen en de ingang van het kasteel, is de plek waar de paardenwedstrijd plaatsvindt.

In het complex kunt u over de kasteelmuren lopen en het uitzicht bewonderen, het heiligdom bezoeken (behalve als er mis is) en het museum bezoeken. Dat is de moeite waard omdat het u via een audioguide van alles vertelt over de wonderlijke verschijning van het kruis in 1231 en over de geschiedenis van het kasteel. Ook kunt u de catacomben bezoeken en de ondergrondse wateropvang.

U kunt vanaf de Plaza del Arco ook onder de boog doorlopen en via de drukste winkelstraat van de stad zuidwaarts lopen. Bij de drukke Avenida Maruja gekomen slaat u rechtsaf en loopt naar de ‘Templete’ die u bij aankomst in de stad zag. Hier werd en wordt het water gezegend waarmee de akkers bevloeid worden.

U kunt nu noordwaarts zelf u weg vinden door de smalle straatjes van het oude centrum en rechts aanhoudend langzamerhand weer terugkeren naar de Plaza del Arco. Als u in de richting van de auto loopt, ziet u aan de overkant van de rivierbedding een oud gebouw, waarin het feestmuseum gevestigd is. Wie de mooie draperieën waarin de paarden gehuld gaan, wil zien, kan hier zijn ogen uitkijken. Via dezelfde weg terugrijdend, ziet u bruine wegwijzers met de woorden ‘Fuentes del Marques’. Natuurliefhebbers moeten deze borden beslist volgen. Op anderhalve kilometer buiten de stad ligt dit prachtige gebied, met stromend water, een toren van de tempeliers en verrassende grote grasvelden.

 

De historie in het Spaans:

 

 

http://caballosdelvino.org/un-poco-de-historia/

De Romeria van Esparragal.

Puerto Lumbreras was de afgelopen dagen vol met Enduro motoren voor de Wereld kampioenschappen! Een spektakel en gaaf voor de liefhebbers, maar wij bezoeken veel liever de Romeria van Esparragal. Een feest vol kleur, passie, prachtige vrouwen in bijzondere jurken en stoere mannen op paarden!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Vrijdag 30 december, kerst show flamenco.

Nog maar een paar kaartjes beschikbaar! Voor de camping hebben we gelukkig alle kaartjes al binnen!  Laat het zsm weten als er nog interesse is in kaartjes! Mijn telefoonnummer 0034-666295544.

 15272165_739068886257691_525322799288370383_o

 

Primavera in Spanje

Veelvuldig krijgen we de vraag wat onze favoriete periode van het jaar is. Niets veranderlijker dan de mens natuurlijk, maar het voorjaar waarin je de warmte van de zon nog zo waardeert, wanneer overal de natuur zijn pracht laat zien, wanneer de bijeneters weer terugkomen uit Afrika en dan natuurlijk alle voorjaarsfeesten…..

Natuurlijk is het najaar ook heerlijk, fantastisch warm zee en zwembad water en nog gewoon lekker strand weer, maar daar genieten we al een maand of vier van….

Ik denk dat het voor mij toch wel het voorjaar is, daarom speciaal vandaag een impressie van het voorjaar in Spanje.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

 

Flamenco 13 mei & september 2016 Mojacar, Entre Carrillos y Carretas.

Dit is een clip van één van de eerste repetities van de familie die optreedt op 13 mei! Ik kijk er naar uit!

We hebben deze show twee maal bezocht, eenmaal in Mojacar in September en eenmaal in Carboneras in het prachtige kasteel.

Hieronder een impressie van de show in Carbonberas en Kee onwijs bedankt voor de foto´s wederom.

Semana Santa 2016, bezoek Lorca op Witte Donderdag.

Gister ( Witte Donderdag) hebben we Lorca bezocht, waar ze op Witte Donderdag en Goede Vrijdag buiten de processie´s ook vele bijbelse taferelen uitbeelden waarin alle belangrijke beschavingen voorbijkomen!

Het valt niet mee om in deze drukte mooie foto´s te maken, maar de lokale krant heeft prachtige foto´s gemaakt. Deze kunt u zien op onderstaande link.

http://el-lorquino.blogspot.com.es/2016/03/fotos-procesion-del-perdon-jueves-santo.html

Klik hier om de foto´s te bekijken

Een filmpje geeft goed weer hoe de aangespannen paarden voorbij scheuren.

 

 

Gelukkig had Tenny nog een aantal mooie foto´s gemaakt en deze zet ik hieronder!

Wandeling in de rambla van Puerto Lumbreras.

Onze fanatieke wandelaars liepen eind oktober met een gezellig clubje door de rambla van Puerto Lumbreras.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vorige Oudere items