Semana Santa is de heilige week voor Pasen. In Spanje noemt men het ook wel Goede week. In veel Spaanse gemeentes zijn er tijdens deze week processies. Lorca staat er samen met Sevilla en Malaga om bekend dat er tijdens Semana Santa veel en vooral grote processies zijn.
Een week met wierook, rinkelende bellen, vaak melancholische muziek en veel passie. Semana Santa zal een diepe indruk achterlaten wanneer je het zelf een keer hebt meegemaakt.
Dit jaar valt de semana santa vroeg, van 27 maart tot 5 april.
Zodra het programma bekend is zal ik dat op het blog plaatsen.
Dit jaar hebben een aantal gasten aangegeven dat ze op de tribune willen zitten tijdens de optochten. Ik wil dus graag op tijd kaarten kunnen kopen voor de donderdag- en vrijdag avond wanneer het grootste spektakel plaatsvind. Helaas laat het programma nog op zich wachten….
Tijdens de hele paasweek zijn er processies van de verschillende parochies. Op verschillende tijden van de dag. Van ´s morgenvroeg tot juist ´s avonds heel laat. Van heel klein en juist een indrukwekkende stilte tot heel groots en meeslepend.
Zowel op donderdag als op vrijdagavond vind het slotspektakel plaats. Trotse burgers in rijke gewaden beelden de verovering van Jeruzalem uit: Romeinse soldaten zitten te paard en taferelen beelden het laatste avondmaal en de kruisiging van Christus uit.
Daar de intocht wel aan wil geven dat het Christendom alle andere geloven heeft overwonnen komen er heel veel andere mythische figuren langs. Het halve oude testament wordt uit de doeken gedaan. De stoet kenmerkt zich onder andere door een volledige Romeinse legereenheid, een paar honderd Egyptenaren, een boel Babyloniërs, een hoopje Assyriërs en een enkele verdwaalde Jood.
Het is geen verkleedfeestje, maar een zeer serieuze aangelegenheid. Buiten de prachtige kostuums zijn het ook de indrukwekkende paarden en hun berijders die de beleving compleet maken. Paarden die men laat steigeren, waarop men ondersteboven tegen een rotvaart als een Kozak over de straat galoppeert of die men met acht tegelijk voor een strijdwagen spant om hen dan met een absoluut donderend lawaai over de stenen te laten bulderen, een regen van steengruis op een uitgelaten publiek afvurend. Spektakel alom dus. In de stoet lopen verschillende broederschappen mee, elk met hun eigen Romeinen, Egyptenaren, maagden en Jezus. En elk broederschap wil tonen dat hun devotie het grootste is. Het hele centrum is tijdens de Semana Santa dan ook in het blauw of het wit getooid (de kleur van de twee grootste verenigingen) en ook de kijklustigen langs de kant tooien zich in de kleuren van hun favoriete Messias.
Als de fantastisch versierde stoet van een van de broederschappen dan uiteindelijk trots voorbij paradeert, zie je één deel van het publiek waanzinnig enthousiast rechtveren, met wimpels waaien en een luidkeelse lofzang inzetten, terwijl het anders gekleurde deel blijft zitten en meewarige gebaren maakt.
Maar ook dit kenmerkt de Spaanse cultuur en is gewoon ontzettend leuk om eens mee te maken.
Wie buiten de Semana Santa naar Lorca komt, kan in een schattige privémuseumpje vergeelde foto’s van het gebeuren en rijkelijk geborduurde historische gewaden bewonderen. Tijdens de Semana Santa kun je in alle kerken en hun parochies de draagbaren, de gewaden en de bloemen bekijken…
Hier kunt u het promotiefilmpje van vorig jaar bekijken:
Morgen is om zes uur ´s avonds de aankomst (parade) van de Drie Koningen in Lorca. Deze gaan we met natuurlijk met zijn allen bekijken.
Zoals bekend komt Sinterklaas uit Spanje maar vieren de kinderen in Spanje dat niet.
De Spaanse kinderen vieren op 5 en 6 januari Driekoningen oftewel Los Reyes Magos, de dag dat de kinderen bedolven worden onder de cadeaus.
De Driekoningen of Drie Wijzen zijn Melchoir, Caspar en Balthazar. Zij zijn het die kerstcadeautjes meenemen voor alle Spaanse kinderen die zich goed gedragen hebben. Terwijl Sinterklaas stoute kinderen meeneemt in zijn juten zak, krijgen stoute Spaanse kinderen geen cadeaus maar zwarte steenkolen, wat ook niet echt een straf is want het gaat om zoetigheid. Over het algemeen gebeurt dat echter niet zo veel. Er is een heel proces wat kinderen moeten doen om cadeautjes te kunnen krijgen.
De Brief
Allereerst moeten de kinderen hun brief aan de Drie Wijzen schrijven en hen vertellen welke cadeautjes zij mee moeten nemen voor hen en waarom zij dat verdient hebben. Hierna komt een van de mooiste momenten, het geven van de brief. De kinderen kunnen de brief persoonlijk aan de Drie Wijzen geven wanneer ze “officieel” aankomen op 5 januari. Een andere manier is het zoeken naar de afgezanten en Koninklijke postbodes in het centrum van alle Spaanse steden een paar dagen voordat de Wijzen aankomen en daar de brief afgeven. De kinderen wordt gevraagd of ze goed op school en thuis zijn geweest, want stoute kinderen krijgen zwarte kolen in plaats van cadeautjes. Ook dat is niet echt een straf want de steenkool wordt gemaakt van suiker.
Spectaculaire parades
Wanneer de langverwachte dag eindelijk arriveert, zal de hele familie op straat staan om de Driekoningen te ontvangen tijdens de Cabalgata de Reyes. De Wijzen komen aan in een traditionele optocht, rijden door de straten op hun kamelen, beladen met cadeautjes en begeleid door Koninklijke helpers die snoep gooien naar de kinderen. Eén voor één rijden de prachtige praalwagens voorbij, ingericht met heldere kleuren en geïnspireerd op populaire personages die bij de kinderen bekend zijn.
Er zijn vele parades die gevierd worden in heel Spanje. Elk heeft zijn eigen specifieke stijl, afhankelijk van waar je bent. In Barcelona komen de Drie Wijzen aan vanuit de zee waarna een spectaculaire parade met olifanten en kamelen door de straten rijdt terwijl in het dorp Alarilla in Guadalajara de Drie Wijzen met een deltavlieger en paraglider landen. En waarom niet de parades van Alcoi in Alicante bekijken, dit is de oudste in Spanje. De diverse parades zijn ook te volgen op de televisie.
De avond
Na het bekijken van de parades gaan de kinderen vroeg maar opgewonden naar bed en wachten zij op Melchoir, Caspar en Balthazar om door het raam naar binnen te komen om te kijken welke cadeaus zij achter laten in de schoenen van de kinderen. Diezelfde kinderen moeten water en brood zetten op de vensterbank zodat de kamelen dit kunnen eten en drinken terwijl de Drie Wijzen hun werk doen.
Nadat de kinderen met veel vreugde gedurende de ochtend van 6 januari hun cadeaus hebben uitgepakt, zullen de meeste van hen meteen de straten opgaan om dit te laten zien en om er mee te spelen. Al met al is het vreugdevolle dag voor de hele familie waarbij ook genoten wordt van de Roscón de Reyes, een ronde zoetigheid waarbij een figuurtje (la Sopresa) verstopt zit.
Impressie van Driekoningen 2015 in Lorca hieronder:
Na een prachtige wandeling bij de jachthutten, deels door een dun laagje sneeuw, streek de wandelploeg neer in Velez Rubio op het kerkplein voor een kopje koffie bij Martos en nog even een rondje markt… Wat een mazzel als je dan dit feestje bijwoont en wat een mazzel hebben wij dan weer dat Ruud er een gaaf filmpje van maakt!
Bovenstaande de prachtige foto´s van Caravaca de la Cruz tijdens de Wijnfeesten van mei 2014.
Over Caravaca zou ik graag nog wat info toevoegen…….
Caravaca de la Cruz, stad van het Kruis, de Middeleeuwse feesten in de winter en de prachtige wijnfeesten in de eerste week van mei.
Het Spaanse katholieke geloof is dol op wonderen en op heiligen en voorwerpen die vereerd kunnen worden.
Eén van de belangrijkste voorwerpen in dat opzicht bevindt zich in Caravaca de la Cruz: volgens de overlevering een deel van het houten kruis waaraan Jezus werd gekruisigd. Het voorwerp wordt al sinds de dertiende eeuw vereerd maar de verering en de festiviteiten kregen een impuls toen Paus Johannes Paulus II Caravaca in 1998 als heilige stad erkende en de stad het recht gaf elke zeven jaar een ‘heilig jaar’ te vieren.
Het zal u in Murcia waarschijnlijk niet ontgaan zijn dat 2010 zo’n ‘heilig jaar’ is. Overal langs de wegen staan billboards die uitnodigen Caravaca te bezoeken en een bank drukte de boodschap ‘2010 año santo’ op al haar enveloppen en bankafschriften. Een mooie aanleiding dus om Caravaca de la Cruz met een bezoekje te vereren. Nog mooier is het om dat te doen in de week dat de jaarlijkse feesten van de ‘Santísima y Vera Cruz’ worden gehouden, feesten die enkele heel spectaculaire en unieke onderdelen kennen.
Behalve de bekende optochten van Moren en christenen, die altijd leuk zijn, zijn het vooral de ‘Caballos del Vino’ die ervoor zorgen dat de feesten van Caravaca de la Cruz de titel ‘van internationaal toeristisch belang’ hebben.
Het is een evenement met prachtig versierde paarden die door de stad lopen tot ze aangekomen zijn aan de voet van de heuvel waarop het heiligdom van de Vera Cruz prijkt. Op het laatste steile stuk moet elk paard, begeleid door vier mannen, zo snel mogelijk naar boven rennen.
Dit onderdeel van de feesten komt voort uit de traditie om de nieuwe wijnoogst te laten zegenen door het kruis, dat in het heiligdom boven op de berg bewaard werd. Paarden droegen de vaten wijn omhoog. Later werden de vaten vervangen door geborduurde versierselen. Ook bestaat er een legende die vertelt dat in de tijd dat het kasteel bezet werd door de Moren, een aantal ridders in grote vaart de heuvel opreed met vaten wijn om de verdedigers iets te drinken te brengen toen de waterbronnen droog waren komen te staan.
Een andere legende zegt aan het eind van de 13 e eeuw de stad omringd werd door het Arabisch Koninkrijk van Grnada. De rest van de Spanje was toen allang bevrijd van de Moren. De orde van de Tempeliers beschermde de stad , maar de Moren wisten toch binnen te dringen en de stad werd veroverd. Een deel van de bevolking had zich verstop in de hooggelegen burcht. De Moren hebben toen het drinkwater van de burcht vergiftigd en veel mensen werden ziek. Volgens de legende was er een groep die zich buiten hun schuilplaats begaven en deze hebben in een andere plaats hun lederen drinkzakken met wijn gevuld. De meegenomen wijn werd gezegend en uitgedeeld. Alleen een wonder zou de zieken nog kunnen redden, en raad eens wat er gebeurde? De meeste zieken herstelden en waren zo weer op de been!
Hoe het ook zei, elk jaar op 2 mei trekken de twee paardenraces, waarbij het de ene keer om de snelheid gaat en de andere keer om de mooiste uitdossing van het paard, duizenden bezoekers. Een dag later krijgen de feesten een meer religieuze toon als, de dag van het heilig kruis wordt gevierd. Net als in bijvoorbeeld de Barrio de Santa Cruz in Alicante en een groot aantal andere plaatsen, wordt die dag herdacht dat Helena, de moeder van de Romeinse keizer Constantijn, in Jeruzalem het houten kruis vond waaraan Jezus drie eeuwen eerder was gekruisigd.
Het is logisch dat op een plek, waarvan men ervan uitgaat dat men een fragment van dat kruis bezit, dit feest grootser dan waar ook in Spanje wordt gevierd. De feestelijkheden vinden die derde mei plaats rondom het Santuario de la Santísima y Vera Cruz, een wonderlijk complex dat deels kasteel, deels kerk en deels museum is. Het kasteel stamt uit de tiende en elfde eeuw maar is meermalen verbouwd. Het werd onder andere bewoond door de tempeliersorde. In de zeventiende eeuw werd midden in het kasteelcomplex het huidige heiligdom gebouwd. De barokke façade van marmer is echter in de achttiende eeuw toegevoegd. Opvallend in het rommelig aandoende complex is verder de hoge toren. Vroeger ging men elke dag met het heilig kruis naar deze toren om de landbouwvelden rondom de stad te zegenen. Nu wordt dat nog twee maal per jaar gedaan.
Naar het heiligdom reizen elke dag vele pelgrims om met eigen ogen het reliek te zien. Tijdens het heilig jaar 2010 komen er zelfs zoveel dat er elke zaterdag en zondag om 12.00 uur een mis op het plein voor het heiligdom wordt gehouden, waarbij het reliek naar buiten wordt gebracht.
Tijdens de feesten zal het moeilijk zijn verder nog iets van de stad te zien omdat het veel te druk is en omdat alles in het teken staat van paarden, kruisen en Moren en christenen. Maar Caravaca de la Cruz is ook in een andere week van het jaar een leuk doel voor een bezoek. Als u de hiernaast beschreven route volgt, komt u aan de noordkant van het centrum uit. Iets verder lopen langs de rivierbedding en u ziet de deur van het Toeristisch informatiecentrum, dat gelegen is in een voornaam pand en waar men u van mooie folders en een plattegrond kan voorzien.
Uit de deur van het kantoor komend, slaat u rechtsaf de calle de las Monjes in en komt even later uit op de Plaza Nueva. Hieraan is de kerk van El Salvador gelegen. Pelgrims bezoeken eerst deze kerk, een mooi voorbeeld van renaissance-architectuur, voor ze de klim naar boven maken. U loopt na een eventueel bezoek aan de kerk (ingang rechts om de hoek) verder rechtdoor en komt uit op de sfeervolle Plaza del Arco. Met haar bomen, terrasjes en de boog aan het eind is dit een prachtig plekje. Ook staat er een mooi beeld van een Moor en een christen. De boog is overigens van het stadhuis.
U loopt nu weer terug naar de Iglesia el Salvador en slaat dan rechtsaf. Er zijn diverse routes omhoog naar het heiligdom. Er staan ook wegwijzers. Het is leuk wat door de smalle straatjes te lopen en uiteindelijk aan de voet van de kasteelmuren uit te komen. Het laatste steile stuk tussen het beeld van het paard en de vier mannen en de ingang van het kasteel, is de plek waar de paardenwedstrijd plaatsvindt.
In het complex kunt u over de kasteelmuren lopen en het uitzicht bewonderen, het heiligdom bezoeken (behalve als er mis is) en het museum bezoeken. Dat is de moeite waard omdat het u via een audioguide van alles vertelt over de wonderlijke verschijning van het kruis in 1231 en over de geschiedenis van het kasteel. Ook kunt u de catacomben bezoeken en de ondergrondse wateropvang.
U kunt vanaf de Plaza del Arco ook onder de boog doorlopen en via de drukste winkelstraat van de stad zuidwaarts lopen. Bij de drukke Avenida Maruja gekomen slaat u rechtsaf en loopt naar de ‘Templete’ die u bij aankomst in de stad zag. Hier werd en wordt het water gezegend waarmee de akkers bevloeid worden.
U kunt nu noordwaarts zelf u weg vinden door de smalle straatjes van het oude centrum en rechts aanhoudend langzamerhand weer terugkeren naar de Plaza del Arco. Als u in de richting van de auto loopt, ziet u aan de overkant van de rivierbedding een oud gebouw, waarin het feestmuseum gevestigd is. Wie de mooie draperieën waarin de paarden gehuld gaan, wil zien, kan hier zijn ogen uitkijken. Via dezelfde weg terugrijdend, ziet u bruine wegwijzers met de woorden ‘Fuentes del Marques’. Natuurliefhebbers moeten deze borden beslist volgen. Op anderhalve kilometer buiten de stad ligt dit prachtige gebied, met stromend water, een toren van de tempeliers en verrassende grote grasvelden.
En voor wie er een meerdaags bezoek van wil maken, is ook de nabije oude plaats Cehegín een bezoek waard.